Wow! Wakker worden in een witte wereld! Gisteren was het dan, na vele jaren, eindelijk weer wit. En niet zo'n klein beetje ook. Ik kon me eigenlijk niet herinneren wanneer er zoveel sneeuw gevallen is hier. Gauw op pad met camera en oh ja, natuurlijk ook met Izzy! Voorzichtig schuifel ik door de sneeuw om niet uit te glijden, maar de angst is overbodig. Er ligt zoveel sneeuw en de straat is nog niet erg belopen, dus de sneeuw knispert onder mijn schoenen. Wat een heerlijk geluid. De sneeuw blijft maar naar beneden vallen. Het is gewoon magisch! Hoe anders ziet de wereld er nu uit, zelfs het geluid van de snelweg is gedempt.
In de AH app lees ik dat het hondenvoer van Izzy in de aanbieding is, 3 +1 gratis. Scheelt toch weer 6,49 per zak. Zal ik dan toch naar het Piazza rijden om dit te kopen? Ik twijfel vanwege de besneeuwde straten, maar ik bedenk me ook dat ik me niet moet laten lijden door angst, want anders durf ik nooit meer de rijden met sneeuw of gladheid. Dus vol enthousiasme kleed ik me aan en stap in de auto. Maar eerst nog alle sneeuw van de ramen afhalen, want zoveel kracht hebben de ruitenwissers helaas niet. Mijn auto is best hoor, dus ik kan niet overal goed bij, maar he he, eindelijk kan ik wegrijden uit de parkeerhaven. Het valt niet mee, want voor mijn wielen ligt een behoorlijke laag sneeuw en er wordt hier niet gestrooid, dus voorzichtig toch wegrijden. Ik glibber de wijk uit en daar waar het gestrooid is, daar rijd ik gewoon lekker door. Uit gewoonte rijd ik richting parkeerdek en oeps, die helling is toch wel besneeuwd en steil voor mijn auto zonder all-weather of winterbanden. Ik hoor in mijn achterhoofd mijn zoon zeggen: tuurlijk voor die 6,49 die je bespaart, rijd je gewoon je auto in de prak. Ik kan niet meer terug, dus hop gas en ja hoor, zonder veel problemen ben ik boven. Was wel spannend. Maar toch ook maar weer gedaan. Trots op mezelf!
Reactie plaatsen
Reacties