Ik word wakker van de appjes van de kinderen. Schoondochter staat nu met haar moeder op de kleedjesmarkt, want kleindochter slaapt nog. Mijn dochter en andere kleindochter zijn op de fiets richting de kleedjesmarkt. Tien voor acht; ik ga er dan toch ook maar uit. De dag is minder zonnig dan ik had gehoopt. Ik maak mijn cappuccino; geef Izzy eten en oh jee, bijna 9 uur. Aubadetijd bij ons in het dorp. Hier en daar hangen al vlaggen, ik doe de mijne zo meteen. Ik laat Izzy uit en gaandeweg loop ik richting ons Dorpshuis waar de aubade zo begint. Natuurlijk in mijn oranje broek, nu met een ander bloesje er op dan zaterdag. Zaterdag was de feestavond in het ijsclubgebouw. Een mooie samenwerking tussen de Oranjevereniging en de ijsclub. Er speelde een supergoeie band; die wil ik op mijn bruiloft! Huh, hoor ik je denken. Bruiloft? Ik zoek dan nog wel een bruidegom, maar de band die weet ik dan alvast haha.

In welke film zou je willen spelen? Pfff wat een vraag! Geen idee eigenlijk. Grease gaat door mijn hoofd. Oh wat een leuke film vond ik dat, maar nee dat was me toch te ingewikkeld met die stoere John en die schuchtere Olivia. Dat om elkaar heen draaien, niet durven zeggen wat je eigenlijk voelt voor elkaar en niet je zelf durven zijn. Nee, in die tijd zou ik niet mee willen spelen. Maar wat dan wel? Ik ga het rijtje films langs in mijn hoofd die ik mooi vind: the Champ, maar die is me te zielig. Oh, dat die vader sterft en dat jochie maar blijft roepen: Champ don't die. Brrr. En dan de 6th sense. Die heb ik 2x gekeken. 'I see death people'. En nu snap ik ook de tragiek van het overlijden van een partner. Maar dat is me dan weer te eng om omringd te zijn door geesten. Heb ik dan geen favoriete vrolijke film? Jawel, die Hollandse film met Georgina Verbaan, die speelt zich af in de 9 straatjes in Amsterdam. Zo veel lachen, veel vrolijkheid, verliefdheid, liefde. Daar zou ik me wel weer in willen onderdompelen. En jij?

Wow! Wakker worden in een witte wereld! Gisteren was het dan, na vele jaren, eindelijk weer  wit. En niet zo'n klein beetje ook. Ik kon me eigenlijk niet herinneren wanneer er zoveel sneeuw gevallen is hier. Gauw op pad met camera en oh ja, natuurlijk ook met Izzy! Voorzichtig schuifel ik door de sneeuw om niet uit te glijden, maar de angst is overbodig. Er ligt zoveel sneeuw en de straat is nog niet erg belopen, dus de sneeuw knispert onder mijn schoenen. Wat een heerlijk geluid. De sneeuw blijft maar naar beneden vallen. Het is gewoon magisch! Hoe anders ziet de wereld er nu uit, zelfs het geluid van de snelweg is gedempt. 

Dat is de tekst op mijn theezakjes' label. En meteen schoot in mijn gedachten: daarnet bij het schemer mijn kerstboom met de kleine lampjes. Eerlijk is eerlijk: ik had zo geen zin om alles weer overhoop te halen en naar beneden te sjouwen voor kerstmis, maar iedere dag een beetje en als laatste toch ook gisteren uiteindelijk de kerstboom opgetuigd. En ja, dat is toch ook een soort van constant cadeautjes uitpakken.

Op reis

Lezen is als een vakantie in je hoofd lees ik net. En terwijl ik mezelf de vraag stel of ik dat ook zo ervaar, kan ik alleen maar volmonding ja! zeggen. Inderdaad: ik lees en ben ineens in een andere wereld. Ik hoor dan eigenlijk ook niet meer wanneer anderen wat tegen me zeggen. Tot grote ergernis en daarna hilariteit van mijn kinderen. Wat die allemaal niet tegen me gezegd hebben om mijn aandacht van mijn boek af te krijgen haha.