Dagje Vlieland

Ik heb een goede nacht gehad in dit hele fijne hotel. Aanrader hoor: hotel De Herbergh van Flielant. Eerst lekker koffie op mijn kamer gedronken; gedoucht en toen naar beneden voor het ontbijt. Lekkier uitgebreid; ik kies voor een volkoren boterham met hagelslag en hoera: ik mag zelf mijn eitje koken in de eierkoker. Hoef ik tenminste niet zo'n droog hard ei te eten. Wat een fijn cadeautje zo in de ochtend. Ik laat de roerei met spek vandaag links liggen. Neem een thee erbij, een bakje vers fruit en een cappuccino en schrijf in mijn boek; een dagboek kan ik het niet noemen, want ik schrijf niet dagelijks, ook niet wekelijks, maar gewoon wanneer ik er zin in heb of omdat ik echt iets van me af moet schrijven. 

Twee deuren verder zit de fietsverhuur en ik huur voor vandaag en morgen een e bike. De oplader mag bij de receptie van het hotel blijven; hoef ik niet naar mijn kamer boven. Ik fiets door de Dorpsstraat en herken veel uit de serie Dokter Deen die ik de afgelopen 4 weken heb gekeken op tv. Bij Primera koop ik een schrijfblok. Bij het Havenplein stop ik bij de VVV om een fietskaart te kopen. Dat bleek achteraf overbodig; ik reed ondanks de fietskaart toch verkeerd. Wel een extra mooi stukje Vlieland gezien. Ik rijd door het bos, de hei en de duinen om te eindigen bij het Badhuys. Ik hou zo van strandtenten, de sfeer, het uitzicht. Zo'n vakantiegevoel geeft het me! 

Een supervriendelijke gastvrouw heet me welkom en aangezien ze net open zijn, kan ik een tafel aan het raam nemen. Ik begin met een rooibosthee; lekker warm en dorstlessend na mijn fietstocht. In mijn tas zit mijn werkboek met opdrachten voor de schematherapie die ik volg en ik zoek een pen. Etui vergeten; ik zie potloden liggen en schrijf gewoon met een bruin potlood. Ik wissel het maken van de opdrachten af met naar de Noordzee kijken. De golven zijn hoog; er staat een forse wind, dat had ik op de fiets al gemerkt. Er zijn niet heel veel mensen op het strand; vooral wandelaars met hun hond. Ik kijk naar de hond die vol enthousiasme zijn bal blijft terugbrengen naar zijn baasje. Wat een enthousiasme. 

Ik krijg trek en bestel een Friture de mer; een mooie omschrijving voor gefrituurde lekkers uit zee. De vriendelijke en enthousiaste dame hoor ik mensen verwelkomen en soms zegt ze: welkom terug. Wat moet dat heerlijk zijn als je als toerist herkend wordt. Bij vertrek van gasten hoor ik haar zeggen: geniet van Vlieland. Is toch fantastisch? Ze heeft twee collega's die de bestellingen uitserveren en zij neemt de bestellingen aan, ze houdt in de gaten of je als gast iets nodig hebt of als het al even geleden is dat je wat besteld hebt. Ze geeft productinformatie; ze heeft kennis van zaken. Ik gun iedere horecagelegenheid zo'n gastvrouw. Wat een vakvrouw! 

Om me heen zie ik voornamelijk stelletjes; sommigen zijn uitgepraat en zitten te scrollen op hun telefoon; achter me spelen ze de reisversie van Monopoly. Weer een ander stel leest een boek; ik hoor dobbelstenen rollen voor yahtzee en ik zie mensen kaarten. Deze zijn niet als ik helemaal op hun gemak in de strandtent aan het doen waar ze zin in hebben of waar ze normaal gesproken in het dagelijkse leven niet aan toe komen. Weer anderen komen alleen om te eten. Er heerst een ontspannen sfeer; de meeste gasten zijn toeristen; de meeste mensen zijn sportief gekleed om te wandelen of te fietsen. 

Ik kijk naar een man met zijn vlieger op het strand; zijn vrouw staat er wat overbodig en ongemakkelijk bij. Ja, wat doe je als je man zo'n hobby heeft? Je blijft er bij staan en roep oh en ah of je gaat in de strandtent zitten. Ik zie twee rottweilers op het strand rennen; die moeten van de mensen zijn die gisteren bij mij in het restaurant zaten. We hebben een praatje gemaakt over de wijn en ze liet me haar huiswijn proeven. Is toch leuk. Ze komen dichterbij en ja hoor, dat zijn ze. Ze komen niet binnen, maar gaan weer verder. Ik zie nog twee stellen die ik gisteren op de boot zag. Vlieland is niet zo groot, dus je komt elkaar wel ergens tegen. Na nog een thee vind ik het om kwart voor 4 wel tijd om te vertrekken richting hotel of zal ik een glas wijn nemen met een borrelgarnituur? Nee, terug naar het dorp nu. Ik beeldbel nog even met mijn kleinzoon en zijn zusje die bij andere oma zijn om hem te laten zien dat oma echt aan het strand is met de zee; dat had ik beloofd.

Op de fiets terug naar het dorp; je kunt eigenlijk niet verdwalen op Vlieland, dus dat voelt heel fijn en veilig. Ik hoor de scheepshoorn van de veerboot en legio mensen met rolkoffers lopen de Dorpsstraat in. Ik stop bij de supermarkt en koop een zakje chips met een half flesje wijn voor op mijn hotelkamer straks. Inmiddels komt de regen met bakken uit de hemel, maar oh, wat voel ik me hier thuis. Wel enigszins vermoeid, maar wat had ik een heerlijke ontspannen en betekenisvolle dag. Voldaan druk ik op publiceren.