Trip down memory lane?

Gepubliceerd op 31 augustus 2020 om 09:41

Trip down memory lane?

Met mijn eerste kampeervakantie ever in mijn eentje probeerde ik niet alleen maar een trip down memory lane te maken, maar om, zoals een vriendin me aanraadde, ook nieuwe herinneringen te maken. Want mijn leven gaat door. Ik wil niet teveel denken en stilstaan hoe de situatie een jaar geleden was; dat was zo’n enorm traumatische periode. Misschien wilde ik juist nu daarom wel op reis. Om niet daar te zijn waar het me aan vorig jaar herinnert.

Ik weet niet wat ik hoopte te vinden. Rust? Of gewoon behoefte aan iets wat ook vertrouwd en toch ook nieuw is? Het is mijn eerste vakantie ever alleen. Altijd samen met iemand op vakantie geweest, dus dit was heel iets anders nu. Wat er dan anders is? Alles.

Tijdens deze reis leer ik veel over mezelf en denk ik ook veel na over mijn huwelijk. Wat betekende dat voor mij en waarom? Wat was goed?  Waar heb ik dingen laten liggen, wat had ik anders kunnen doen? Maar ook, wat is de nalatenschap van ons huwelijk voor mij? Welke mooie, goede dingen blijven diep en veilig opgeborgen zitten in mijn geheugen.? Soms vond ik het zo jammer dat ik dingen niet kon delen; alleen maar om anderen te laten zien hoe Andy ook kon zijn. Dingen waar ik nu nog om glimlach en waar ik zo trots op hem was; ik hoop dat hij dat ook gehoord en/of ervaren heeft. Met de liefde tussen ons zat het goed; we hielden van elkaar zoals we waren, met respect voor elkaars eigen-aardig-heden.

Kende ik hem goed? Geen idee, wanneer ken je iemand goed? Hij kon me na al die jaren nog steeds verrassen. Ik heb hem in de loop der jaren wel zien veranderen. Het vertrouwen in mensen was hij wel verloren zo in de loop der jaren. Maar wat kon ik verschrikkelijk met hem lachen! Wat een lol hebben we ook samen gehad. Onze eigen geheimpjes zoals je die hebt in een relatie. Altijd hetzelfde grapje over iemand bijvoorbeeld wanneer je van een verjaardag vandaan kwam.

Eigenlijk had hij maar een handjevol mensen die hij om zich heen wilde; op de eerste plaats kwamen altijd zijn kinderen en ik; zijn gezin was zijn alles. Wanneer er iets vervelends gebeurde in die innercircle en ik wond me daarover op, dan zei hij altijd: laat gaan, ik snap niet dat je je daarover nog steeds opwindt; had je iets anders verwacht van die of die? Hij maakte zich daar echt niet druk om en gelijk had hij. Maar oh wat mis ik hem dan. Gewoon even checken of ik het juist zie of hoe het anders had gekund. Hij liet me dingen in de juiste proporties zien en op waarde te schatten.

De mensen die hem dagelijks meemaakten op zijn werk en zijn kleine innercircle hebben dezelfde warme recente herinneringen. Ik lees zo af en toe de kaarten nog eens door en wat heeft hij veel betekend voor veel mensen. Je kunt toch niet anders dan trots op zo iemand zijn?

Noch ik, noch anderen hoeven zijn nalatenschap te bewaken of te verdedigen omdat hij er niet meer is; hij liet je toe in je hart of niet. Hij koos zijn eigen vrienden en vertrouwenspersonen en mensen waar hij contact mee had en met welke frequentie. Hij was zeer kieskeurig aan wie hij zijn tijd besteedde. Soms was er contact omdat het nou eenmaal moest of zo hoorde en soms had hij daar ook echt maling aan. Als hij er geen zin in had, dan deed hij het niet. Lastig soms, want hij was zeker ook een man van tradities en normen en waarden.

Eerder appte ik met een vriendin en zij zei: je gaat nu alle jaargetijden door en dat klopt: zo voelt het ook. Evalueren, overdenken, wat was mooi, wat was minder mooi en hoe kan ik dat nu plaatsen in mijn nieuwe leven? Wat heb ik er van geleerd, wat wil ik doen met mijn conclusies? Hoe accepteer ik dat de situatie is zoals hij is?

 

Nu weer thuis en dan hoor ik U2 in mijn hoofd, I still haven’t found what I’m looking for. En misschien vind ik dat wel nooit meer.

Tweehonderd zeven en tachtig dagen geleden heeft de wereld een mooi mens verloren en ik mijn allerbeste vriend en dat is nog steeds kut.

 

I have climbed the highest mountains
I have run through the fields
Only to be with you
Only to be with you

I have run I have crawled
I have scaled these city walls
These city walls
Only to be with you

But I still haven't found
What I'm looking for
But I still haven't found
What I'm looking for

 

 


«   »